1. Struktura playlisty (na razie podstawy)




Podstawa 1. Podstawowa struktura tandy

Tanda składa się albo z 3, albo z 4 utworów. 
  1. Muszą to być te same tańce
    (tylko tango, tylko walc, tylko milonga, tylko fokstrot, tylko nuevo, tylko nietango etc.); tej zasady nie łam nigdy!
  2. Muszą to być utwory w przemyślany sposób spójne stylistycznie i formalnie
    (np. ta sama orkiestra w tym samym okresie stylistycznym własnej twórczości, to warunek, którego nie przekraczaj, chyba że naprawdę dokładnie wiesz, co robisz).
  3. Powinny to być utwory w jednym nastroju
    (para, która marzyła o wspólnej nastrojowej tandzie w łagodnie nostalgicznym ukołysaniu i do takiego utworu wyszła na parkiet, słusznie nie wybaczy Ci ostatniego utworu szybkiego, rytmicznego i wysokoenergetycznego, chociaż chciała/eś "podnieść energię"; podnieś energię następną tandą, docenią to wszyscy).
  4. Nie popadaj na podstawie p. 1.,2.,3. w drugą skrajność: tanda nie powinna być nudna
    (jeżeli uda Ci się dobrać cztery tanga w tym samym tempie, nastroju, tej samej orkiestry z tym samym wokalistą, z tego samego roku etc., to wcale nie znaczy, że powstała tanda idealna; powstało już raczej jedno czterokrotnie dłuższe tango; to nie jest wielki błąd, ale niektórym będzie nudnawo).
  5. Muszą to być utwory o podobnej głośności i dynamice
    (koniecznie używaj narzędzi do wyrównywania głośności, zaś w przypadkach szczególnych - np. najnowsza muzyka - także narzędzi do kompresji).
  6. Powinny to być utwory o zbliżonej jakości technicznej
    (zestawienie obok siebie utworów wyraźnie różniących się jakością - trzaski, szumy, szerokość i zrównoważenie pasma etc. - robi zawsze złe wrażenie, chociaż wielu tancerzy nawet nie potrafi nazwać słyszanych wad).
  7. Tanda nie powinna być za długa
    (3-4 utwory z czasów Złotej Ery, to maksimum 4x3=12 minut wolniejszego tanga i maksimum 3x3=9 minut szybszego walca lub milongi; przyzwyczajenie to silny czynnik: po wyraźnym przekroczeniu tego czasu tandy energia spada, zaś ludzie zaczynają postrzegać utwory jako nudne; tymczasem dziś nagrywa się utwory dłuższe, to dlatego tanda nowego tanga ma 3 a nie 4 utwory; utworów znacznie dłuższych zdecydowanie unikaj; niektórzy radzą sobie remiksując utwory tak, aby zejść poniżej 3 minut, albo np. grają po 2 utwory w tandzie specjalnej [autor niniejszego tekstu nie jest zwolennikiem tego ostatniego rozwiązania]).

Podstawa 2. Podstawowa sekwencja tand

Najczęściej spotykane podstawowe sekwencje tand:
  1. 4T 4T 3V  4T 4T 3M
    (po dwóch tandach tang następuje na zmianę tanda walców lub milong, przy czym tandy tang liczą po 4 utwory, zaś inne tandy (walce, milongi, ale także fokstroty, nuevo etc.) - po 3 utwory)
  2. 3T 3T 3V  3T 3T 3M
    (po dwóch tandach tang następuje na zmianę tanda walców lub milong, przy czym wszystkie tandy liczą po 3 utwory)
Zalecam: 
  • jeżeli nie ma żadnych szczególnych okoliczności, stosuj zawsze sekwencję 1
  • jeżeli milonga jest bardzo krótka (3 godziny lub mniej), a tanczących sporo, stosuj sekwencję 2 (to pozwoli na nieco więcej zmian partnerów)
Utworów szybszych (np. fokstrot) lub dłuższych (zwykle nowa muzyka) nigdy nie gramy po cztery w tandzie.