4. Dark Era i narodziny Nuevo

TŁO

  Istotnym źródłem końca Złotej Ery tanga był upadek rządów Perona na rzecz wojska, idące za tym posunięcia znoszące obowiązkowe kwoty muzyki argentyńskiej w mediach, a także (co kluczowe) zakazujące zgromadzeń (a więc utrudniające organizację milong, a nawet uczenie się tanga w zorganizowanych formach).W efekcie tanga zaczęły być komponowane i aranżowane raczej z myślą o wywoływaniu emocji u „siedzących” słuchaczy, nie zaś o tańczeniu[1]. Stąd większość tang lat 60-tych i 70-tych odznacza się np. utrudniającą taniec zmiennością tempa oraz dominującą rolą wokalisty. Rozbudowana dramaturgia silnego wokalu często skutecznie maskuje rytm i tempo utworu.
  Wielu DJ-ów wcale nie gra tych tang, a wielu tancerzy ich granie uważa za nietaktowne, jednak obiektywnie biorąc w tym okresie mimo wszystko powstało sporo utworów o wysokich walorach muzycznych, a czasem i tanecznych. Niewątpliwie natomiast tango w Argentynie jako masowo uprawiany taniec - przestało istnieć[2].

[1] Niech Czytelnicy wybaczą mi niejakie uproszczenie poczynione tu dla obrazowości ogólnej tendencji.
[2] Więcej: The Dark Age of Tango, http://www.history-of-tango.com/dark-age.html

Wraz z końcem Złotej Ery wrócił do Buenos Aires Astor Pantaleon Piazzolla [4.1a, 4.1b], aby zapoczątkować, rozwinąć i rozsławić nuevo tango. Po stypendium w Paryżu, które stanowiło przełom w jego karierze - jego gwiazda Szopena tanga[3] rozbłysła pełnym blaskiem, aby nie zgasnąć do końca jego aktywności u progu lat ‘90. Przeklęty i czynnie zwalczany przez wielu współczesnych miłośników i znawców tanga, jest Piazzolla do dziś bodaj najbardziej na świecie rozpoznawalnym nazwiskiem wiązanym z argentyńską kulturą muzyczną i z tangiem. Jego muzyka przywiodła do tanga ogromne rzesze ludzi[4].



[3] Przepraszam, to moje określenie. Tak kojarzę Piazzollę (przyp. aut.)

[4] W tym autora niniejszego Przewodnika.

To jest strona ilustracyjna przewodnika 

PRZYKŁADY

  • Posłuchaj [4.1a]: “Nonino”, Astor Piazzolla, 1961, 

Adres: youtu.be/Af0LfSoo0gU


  • Posłuchaj [4.2a]: “A Evaristo Carriego”, Osvaldo Pugliese, 1969. 

Adres: youtu.be/VbWcgUbgJy8 (zmienne tempo, utwór instrumentalny - dobre wyzwanie dla dobrych tancerzy).
Zob. też jego słynną aranżację taneczną Carlosa Gavito i Marceli Durán”: posłuchaj i zobacz [4.2b]:
Adres:
youtu.be/tIyY7fqCcis

  • Posłuchaj [4.3a]: El Abrojo”, Carlos Di Sarli, 1958. 

Adres: youtu.be/sJ7Rcp8nlas (utwór instrumentalny spełniający wszelkie wymogi tanecznego);

  • Posłuchaj [4.3b] “Hasta siempre amor”, Carlos Di Sarli, śpiewa Horacio Casares, 1958. 

Adres: youtu.be/mD_k4sXLvto

  • Posłuchaj [4.4]: “A la gran muñeca”, Florindo Sassone y su orquesta típica, 1966. 

Adres: youtu.be/ey19y0HSG2M (jedna jego z wielu tanecznych aranżacji słynnych tang, tu z 1919 r.

  • Posłuchaj [4.5]:  “A La Gran Muñeca”, Orquesta Juan D’Arienzo, 1963. 

Adres: youtu.be/o32w6EAZYR4 (zawsze wierny własnemu stylowi).

  • Posłuchaj [4.6]: “Flor del valle”, Sexteto Fulvio Salamanca, śpiewa Armando Guerrico, 1960. 

Adres: youtu.be/yNeefzflQmA